من لوسی بارتون هستم

من لوسی بارتون هستم اثر الیزابت استروت.

داستان از زبان زنی روایت میشه که چند روزی رو توی بیمارستان میگذرونه و بعد از سال ها برای اولین بار،فرصت یه گفتگوی صمیمانه با مادرش رو پیدا میکنه.رابطه ی مادر و دختری ای که ظاهرا هرگز اثری از عشق و علاقه در اون نبوده،این بار صمیمیت خاصی درونش پیدا میشه. توی این چند روز درمورد گذشته، ادم های مختلفی که باهاشون سر و کار داشتن صحبت میکنن و لوسی هم در خلال اون، ادم هایی رو که توی زندگیش اثرات متفاوتی روش گذاشتن رو شرح میده.

کتاب جز نامزدهای بهترین کتاب های سال 2016 به انتخاب کاربران گودریدز و نامزد جایزه ی من بوکر 2016 بوده.

اگرچه کتاب لحن آروم و صمیمانه ای داشت، ولی دلیل محبوبیتش رو در تمام دنیا درک نکردم. کتاب بی نهایت سیر ساده و یکنواختی داره و درطول کتاب هیچ اتفاق خیلی خاص و متفاوتی رخ نمیده. برای من خیلی کتاب جذابی نبود.بیشتر شبیه خوندن روزمره نویسی ها یا وب نویسی های یه ادمی که اتفاقا قلم خوبی داره.همین..